loading...

czwartek 18 lipca 2019

Księga Wyjścia 3,13-20.

Mojżesz rzekł Bogu: «Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mię do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, cóż im mam powiedzieć?» Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: «Jestem, który jestem». I dodał: «Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was». Mówił dalej Bóg do Mojżesza: «Tak powiesz Izraelitom: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia. Idź, a gdy zbierzesz starszych Izraela, powiesz im: Objawił mi się Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba i powiedział: Zająłem się w pełni wami i tym, co wam uczyniono w Egipcie. Postanowiłem więc wywieść was z ucisku w Egipcie i zaprowadzić do ziemi Kananejczyka, Chittyty, Amoryty, Peryzzyty, Chiwwity i Jebusyty, do ziemi opływającej w mleko i miód. Oni tych słów usłuchają. I pójdziesz razem ze starszymi z Izraela do króla egipskiego i powiecie mu: Pan, Bóg Hebrajczyków, nam się objawił. Pozwól nam odbyć drogę trzech dni przez pustynię, abyśmy złożyli ofiary Panu, Bogu naszemu. Ja zaś wiem, że król egipski nie pozwoli wam wyruszyć, chyba że zmuszony siłą Wyciągnę przeto rękę i uderzę Egipt różnymi cudami, jakich tam dokonam, a wypuści was».

Księga Psalmów 105(104),1.5.8-9.24-25.26-27.

Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, głoście dzieła Jego wśród narodów. Pamiętajcie o cudach, które On uczynił,   o Jego znakach, o wyrokach ust Jego. Na wieki pamięta o swoim przymierzu, obietnicy danej tysiącu pokoleń, o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, przysiędze danej Izaakowi. Bóg swój naród bardzo rozmnożył, uczynił go mocniejszym od jego wrogów. Ich to serce odmienił, ażeby znienawidzili lud Jego i wobec Jego sług postępowali zdradziecko. Wtedy posłał sługę swojego, Mojżesza i Aarona, którego sobie wybrał. Oni okazali w Egipcie Jego znaki i cuda w krainie Chama.

Ewangelia wg św. Mateusza 11,28-30.

Jezus przemówił tymi słowami: «Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

Komentarz Diadoch z Fotyki

Z natury tylko Bóg jest dobry. Ale człowiek także staje się dobry dzięki trosce o swoje postępowanie, na drodze prawdziwego dobra, przemieniając w nie to, co nim nie jest, kiedy dusza, troszcząc się o dobro, jednoczy się z Bogiem ze wszystkich swoich sił... Spójrz na morze, na które wylewa się oliwę, kiedy jest wzburzone. Fale dają się zwyciężyć namaszczeniu oliwą i morze ustępuje. Podobnie jest z naszą duszą, kiedy otrzymuje namaszczenie łagodności Ducha Świętego — łagodnieje. Radośnie pozwala się zwyciężyć, jak mówi Święty: „Poddaj się Bogu, duszo moja” (Ps 62,6 LXX), dzięki tej niewzruszoności i niewysłowionej łagodności, które okrywają ją swoim cieniem. To dlatego, nawet jeśli byłyby liczne ataki demonów na duszę, ona pozostaje spokojna i pełna radości. Ale to jest stan, do którego nikt nie dojdzie i który nie może trwać, jeśli nie koi nieustannie swojej duszy dzięki bojaźni Boga... Podobnie jak wosk, w którym nie odbije się pieczęci, jeśli wcześniej nie jest podgrzany lub zmiękczony. Człowiek, jeśli nie zaznał trudów cierpienia i słabości, nie może nosić w sobie pieczęci cnoty Boga. To dlatego Pan mówi do wspaniałego Pawła: „Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali” (2Kor 12,9). Apostoł sam się chlubi, wyznając: „Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa” (2Kor 12,9)



Źródło: http://ewangelia.org
2015 - 2019 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone 2907 Woodall Rodgers Fwy.
Dallas, Texas / TX 75204-2739
Tel. 214-855-1384 / Fax 214-855-1309 / saintpeter@stpeterdal.com

projektowanie, design, stron www, design,branding, projektowanie logo, aplikacje mobilne

do góry