loading...

sobota 21 kwietnia 2018

Dzieje Apostolskie 9,31-42.

Kościół cieszył się pokojem w całej Judei, Galilei i Samarii. Rozwijał się i żył bogobojnie, i obfitował w pociechę Ducha Świętego. Kiedy Piotr odwiedzał wszystkich, przyszedł też do świętych, którzy mieszkali w Liddzie. Znalazł tam pewnego człowieka imieniem Eneasz, który był sparaliżowany i od ośmiu lat leżał w łóżku. «Eneaszu – powiedział do niego Piotr – Jezus Chrystus cię uzdrawia, wstań i zaściel swoje łóżko!» I natychmiast wstał. Widzieli go wszyscy mieszkańcy Liddy i Saronu i nawrócili się do Pana. Mieszkała też w Jafie pewna uczennica imieniem Tabita, co znaczy Gazela. Czyniła ona dużo dobrego i dawała hojne jałmużny. Wtedy właśnie zachorowała i umarła. Obmyto ją i położono w izbie na piętrze. Lidda leżała blisko Jafy; gdy więc uczniowie dowiedzieli się, że jest tam Piotr, wysłali do niego dwóch posłańców z prośbą: «Przyjdź do nas niezwłocznie». Piotr poszedł z nimi, a gdy przyszedł, zaprowadzili go do izby na górze. Otoczyły go wszystkie wdowy i pokazywały mu ze łzami w oczach chitony i płaszcze, które zrobiła im Gazela za swego życia. Po usunięciu wszystkich, Piotr upadł na kolana i modlił się. Potem zwrócił się do ciała i rzekł: «Tabito, wstań!» A ona otwarła oczy i zobaczywszy Piotra, usiadła. Piotr podał jej rękę i podniósł ją. Zawołał świętych i wdowy, i ujrzeli ją żywą. Wieść o tym rozeszła się po całej Jafie i wielu uwierzyło w Pana.

Księga Psalmów 116(115),12-13.14-15.16-17.

Czym się Panu odpłacę za wszystko, co mi wyświadczył? Podniosę kielich zbawienia i wezwę imienia Pana. Wypełnię me śluby dla Pana przed całym Jego ludem. Cenna jest w oczach Pana śmierć Jego wyznawców. O Panie, jestem Twoim sługą, Twym sługą, synem Twojej służebnicy. Ty rozerwałeś moje kajdany. Jestem Twym sługą, synem Twojej służebnicy, Ty rozerwałeś moje kajdany. Tobie złożę ofiarę pochwalną i wezwę imienia Pana.

Ewangelia wg św. Jana 6,55.60-69.

W synagodze w Kafarnaum Jezus powiedział: «Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem». Wielu spośród Jego uczniów, którzy to usłyszeli, wielu mówiło: «Trudna jest ta mowa. Któż jej może słuchać?» Jezus jednak świadom tego, że uczniowie Jego na to szemrali, rzekł do nich: «To was gorszy? A gdy ujrzycie Syna Człowieczego wstępującego tam, gdzie był przedtem? To Duch daje życie; ciało na nic się nie zda. Słowa, które Ja wam powiedziałem, są duchem i są życiem. Lecz pośród was są tacy, którzy nie wierzą». Jezus bowiem od początku wiedział, którzy nie wierzą, i kto ma Go wydać. Rzekł więc: «Oto dlaczego wam powiedziałem: Nikt nie może przyjść do Mnie, jeżeli mu to nie zostało dane przez Ojca». Odtąd wielu uczniów Jego się wycofało i już z Nim nie chodziło. Rzekł więc Jezus do Dwunastu: «Czyż i wy chcecie odejść?» Odpowiedział Mu Szymon Piotr: «Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego. A my uwierzyliśmy i poznaliśmy, że Ty jesteś Świętym Bożym».

Komentarz Św. Augustyn

„Jam jest chleb życia, który z nieba zstępuje i życie daje światu” (J 6,35.33)... Pragniecie tego chleba, macie go przed sobą, a nie spożywacie. „Powiedziałem wam jednak: Widzieliście Mnie, a przecież nie wierzycie” (J 6,36). Jednakże nie odrzucam was: czy wasza niewierność może zniweczyć wierność Boga? (Rz 3,3) Spójrz zatem: „Wszystko, co Mi daje Ojciec, do Mnie przyjdzie, a tego, który do Mnie przychodzi, precz nie odrzucę” (J 6,37). Z jakiego wnętrza nie wychodzi? Z wielkiego skupienia, słodkiego sekretu. Sekretu, która nie nuży, wolnego od goryczy złych myśli, skłonności do pokusy i boleści. Czy nie do takiego sekretu wejdzie ten wierny sługa, któremu powiedzą: „Wejdź do radości twego pana” (Mt 25,21)?... Tego nie odrzucisz precz, ponieważ zstąpiłeś z nieba, nie żeby pełnić własną wolę, ale wolę Tego, który Cię posłał (J 6,38). Głęboka tajemnica!... Tak, żeby uzdrowić przyczynę moich boleści, to znaczy pychę, Syn Boży zstąpił i stał się pokorny. Czym się pysznisz, człowieku? Bóg się uniżył ze względu na ciebie. Wstydziłbyś się może naśladować pokorę człowieka; naśladuj pokorę Boga... Bóg stał się człowiekiem; ty, człowieku, uznaj, że jesteś człowiekiem: na tym polega twoja pokora. Bóg uczy pokory i dlatego powiedział: „Zstąpiłem, aby pełnić wolę Tego, który Mnie posłał... Przyszedłem, pokorny, nauczyć pokory, jak mistrz pokory. Kto przychodzi do Mnie, staje się członkiem mojego Ciała; kto przychodzi do Mnie, staje się pokorny... Nie czyni własnej woli, ale Bożą; to dlatego nie zostanie precz odrzucony, jak wtedy, kiedy popadł w pychę” (por. Rdz 3,24)



Źródło: http://ewangelia.org
2015 - 2018 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone 2907 Woodall Rodgers Fwy.
Dallas, Texas / TX 75204-2739
Tel. 214-855-1384 / Fax 214-855-1309 / saintpeter@stpeterdal.com

projektowanie, design, stron www, design,branding, projektowanie logo, aplikacje mobilne

do góry